Felek

Felek Bile Görmedi  Kara Sevda

Felek bile görmedi

böylesine bir kara sevda sevgilim.

Ne zaman başlar, ne zaman biter bilinmez;

sadece var olur,

içimde yanan bir nur gibi,

her zerremi sarar, her nefesimde taşar.

Sevgilim,

gözlerin bir Hira Dağı’nda doğan nur gibi,

sessiz ama kudretli,

derin ama sonsuz.

Her bakışın bir kelam,

her tebessümün bir dua

ve ben

o duasız sessizlikte

kendimi sana adıyorum.

Felek bile anlamaz bu derinliği,

zaman bile eriyip gider yanımızda.

Geceler kısa, yıldızlar az

ama bizim sevdamız,

sonsuzluk kadar geniş,

her nefeste büyüyen bir cennet.

Kara sevda…

Ama kara olduğu kadar ışık dolu,

acı olduğu kadar tatlı,

kendi içinde bir evren,

ve ben o evrenin yıldızıyım,

senin yüreğinde salınan bir nefes.

Felek bile kıskanır bu aşkı,

her rüzgâr, her gölge, her yaprak

bizim için titrer,

ve dünya,

sadece bizim sevdamızın misafiri olur.

Sevgilim,

ellerim sana ulaşmasa da

her zerrem sana yazılmış,

her nefesim sana fısıldanmış.

Ve ben

her an, her bakış, her sessizlikte

sana ulaşmanın yollarını bulurum.

Felek bile görmedi,

böylesine bir kara sevda sevgilim.

Ama ben biliyorum,

bu sevda

bir nur gibi parlıyor,

bir Hira Dağı kadar sessiz,

bir deniz kadar derin,

sonsuzluk kadar gerçek.

Ve bil ki, sevgilim…

bu aşk ne bir sözle biter,

ne bir zamanla sınırlanır.

O, biz var olduğumuz sürece,

her nefeste, her yıldızda,

her sessizlikte

yaşar, parlar, uyanır…

Çiçek akan sevgiler