Ben

Ben o rüzgârı, aşk rüzgârı, tanırım

Gül kokulu sesin gibi, hafif ama sarsıcı

Dokundu mu yüreğe, bırakmaz izini

Uçar, akar, gizlice dolanır tüm hücrelere

Hissetmek yetmez bazen,

O rüzgârın geçişini içimde hissetmek gerekir

Ve ben hissederim, en sessiz anlarda bile

Ben o rüzgârı, yalnızca seninle anarım

Dudaklarından süzülen her harf, bir melodi

Kulağımda çınlar, kalbimde titrer

Ve ben, sessizce sana dönerim her seferinde

Bir fısıltı gibi girer kalbime

Ve tüm benliğimle seni ararım

Sanki her hücrem sana bir selam gönderir

O rüzgâr gibi varlığın

Ne durur ne bekler, ama hep gelir

Saklı bahçelerde açar çiçekleri

Ve ben, her defasında yeniden uyanırım seninle

Her yaprağın hışırtısı, her dalın kıpırtısı

Sana dair bir sır fısıldar bana

Ve ben, o sırla nefes alırım

Gül kokulu sesin gibi

Tatlı, ama derin,

Yumuşak ama delip geçen

Her fısıltın, beni sana bağlar,

Beni sana çeker, beni sana döndürür

Ve bazen öyle bir gelir ki,

Ruhumun en derin kıvrımlarında bile

Senin adını yankılar

Bir yankı ki, ne susturulur ne unutulur

Ben o rüzgârı tanırım

O aşkın rüzgârını

Ve her esişinde

Kalbim senin adını fısıldar

Her nefeste, her an, her sessizlikte

Ve rüzgârla birlikte gelir

Hatırlatır bana varlığını

Hatırlatır bana en sessiz hakikati:

Sen varsan, her şey anlam kazanır

Ve ben, o rüzgârın izinde

Hep sana dönerim, hep sana akarım

Her esiş, bir vuslat; her duruş, bir hatırlayış

Ve ben, o rüzgârın içinde kaybolurken

Seninle bütünleşirim

Gül kokulu sesinle nefes alırım

Ve anlarım ki aşk, rüzgâr gibi

Gelir, geçer, ama iz bırakır

Ve ben, o izlerde

Sonsuza dek seni tanırım, seni taşırım.