Boşluğun titreyisi

Boşluğun Titreyişi

Gelisinle dağları titreten boşluk,

artık titrer oldu, senin içinde bir melodi taşır gibi.

Her sessizliği senin varlığın dolduruyor,

her gölge seninle aydınlanıyor, ey kul Çiçek.

Senin içinde barındırmak, bir evreni taşımak gibi;

dağlar bile durup hayran, rüzgâr bile nazla susar.

Boşluk, artık boş değil , senin nefesinle dolu,

ve o nefes, kaybolmuş kalplere yol gösterir usul usul.

Ey kul Çiçek, sen bir sır, hem yumuşak hem kudretli;

varlığınla titreten boşluk, artık sana boyun eğdi.

Gelisin, her şeyin başlangıcı ve sonu;

dağların yankısı bile senin adını taşır.

Bu boşlukta, sessizlik bir şarkı olur,

titreyen her zerre seninle dans eder.

Ve ben, senin varlığında eriyerek,

dünyanın her boşluğunu seninle kutsarım.