Bu

Sessizliğin Şarkısı

Bu ne menem derin sessizliktir

Sanki görünmeyen bir saz çalıyor içimde

Ne telini görüyorum

Ne çalanını

Ama kalbimin kuytularında

İnce bir ezgi dolaşıyor

Söz yok

Ama anlam var

Ses yok

Ama titreyiş var

Sanki ruhumun içinden

Bir şarkı yükseliyor

Usul usul

Bir sevdanın nefesi gibi

Bir aşkın gizli ateşi gibi

Bu ne garip hâl böyle

İçimde bir boşluk açılıyor

Ama o boşluk karanlık değil

Bir bahar gibi geniş

Bir deniz gibi derin

Ve o derinlikte

Bir sevda dolaşıyor

Sessiz

Ama yakıcı

Nazik

Ama güçlü

Kalbimin her köşesine

Bir çiçek gibi dokunan

Bir aşkın kokusu var

Sanki yıllardır aradığım şey

Benim içimde saklıymış

Ve şimdi

O kapı yavaşça aralanıyor

Bir melodi süzülüyor oradan

Bazen hüzün gibi

Bazen vuslat gibi

Bazen de

Sevdiğinin adını fısıldayan

Bir kalbin titremesi gibi

Bu ne menem derin sessizliktir

Sanki âlemler susmuş

Aşk konuşuyor

Sanki dünya durmuş

Sevda yürümeye başlamış

Kalbimin ortasında

Bir ateş yanıyor şimdi

Ama bu ateş yakmıyor

Bu ateş

Gülü açtıran ateş

Bu ateş

Geceleri sabaha çeviren ateş

Ey içimde çalan gizli saz

Telin aşk

Nefesin sevda

Her titreyişinde

Kalbim biraz daha eriyor

Bir damla gibi

Bir denize doğru akıyor

Ve ben anlıyorum artık

Sessizlik

Boşluk değilmiş

Sessizlik

Aşkın konuştuğu yermiş

İnsan bazen konuşarak değil

Severek anlar

Bazen bir kelime söylemeden

Bir ömür sevdalı olur

İşte şimdi

Bu derin sessizliğin içinde

Bir şarkı var

Bir sevda var

Bir aşk var

Ve ben

O şarkının içinde

Yavaş yavaş

Kendimi kaybediyorum.