Çöl
Çöl geceleri uzundu o vakitler
Rüzgâr kumlara eski hikâyeler fısıldardı
Gökyüzü sessizdi
Ama insanın kalbi karanlıktı
Sonra bir sabah
Mekke’nin dar sokaklarında
Bir nur yürüdü sessizce
O, insanlara hükmetmeye değil
Kalplerini uyandırmaya gelmişti
Adı dillerde bir sır gibi dolaşan
Gönüllerde bir bahar gibi açan
Sevginin ve merhametin kaynağı
Ey sevgili peygamber
Sen yürüdün
Ve dünya yürümeyi öğrendi
Sen konuştun
Ve kalpler konuşmayı öğrendi
Etrafında ilk toplananlar
Bir ateşin etrafındaki kıvılcımlar gibiydi
Kimisi akrabandı
Kimisi dost
Kimisi dün düşmandı
Bugün can yoldaşı oldu
Senin evinde bir nur vardı
Ali’nin gözlerinde cesaret
Fatıma’nın kalbinde sabır
Hasan’ın sözlerinde sükûnet
Hüseyin’in yürüyüşünde hakikat
Bir ev düşün
Kapısı dünyaya açılıyor
Ama içi göklere bakıyor
İşte o ev
Peygamberin evidir
Sonra sahabeler geldi
Kimi zenginliğini bıraktı
Kimi kabilesini
Kimi hayatını
Ama hiçbiri
Senin yolundan dönmedi
Ebubekir
Sadakatin gölgesi oldu
Ömer
Adaletin sert rüzgârı
Osman
Hayânın sessizliği
Ayşe
Bilginin berrak pınarı
Hepsi senin sözlerini
Kalplerine yazdı
Sen konuşurken
Zaman susardı
Bir gece
Medine’de ay doğmuştu
Ensar kapılarını açtı
Muhacirler yorgun adımlarla geldi
Ve sen
İki yabancıyı kardeş yaptın
Birinin ekmeği ikiye bölündü
Birinin kalbi ikiye değil
Sonsuza açıldı
O şehirde
İlk defa insanlar
Birbirini Allah için sevdi
Senin evin küçüktü ey peygamber
Ama gökler oraya sığardı
Bazen günlerce
Bir ateş yanmazdı o ocakta
Ama yine de
Dünyanın en zengin evi oydu
Çünkü içinde
Sabır vardı
Şükür vardı
Ve Allah’a teslimiyet
Son gün geldiğinde
Medine susmuştu
Gökyüzü bile ağırdı o gün
Sahabeler kapının önünde
Kalplerini tutarak bekliyordu
Senin nefesin
Dünya ile vedalaşırken
Bir çağ kapanmadı
Bir çağ doğdu
Çünkü sen gittin
Ama sözün kaldı
Sen sustun
Ama yolun konuşmaya devam etti
Bugün hâlâ
Bir insan adalet arıyorsa
Senin adını hatırlar
Bir kalp merhamet arıyorsa
Senin yolunu sorar
Bir aşık hakikati arıyorsa
Senin kapına yönelir
Ey Allah’ın sevgilisi
Sahabelerin yolun ışığıdır
Ehli beytin kalbinin nuru
Ve sen
İnsanlığın ufkunda doğan
Ebedî bir rahmetsin
Çünkü sen bir insan değildin yalnız
Bir çağın kalbiydin
Ve o kalp
Hâlâ atıyor
İnananların göğsünde.