Kalp

Kalp

kimsenin bilmediği meçhul adrestir

Ne enlemde bulunur

ne boylamda

ne de bir gök cismine sabitlenir

O, etten bir parça gibi görünür

ama boyutları etle ölçülmez

Kalp

bu dünyadan çıkışın gizli tüneli

ve sırlar kapısının anahtarı

Üç boyutlu beden

zamanın içinde yürür

ama kalp

zamanın içinden geçer

Bir yüzü maddeye dönük

bir yüzü mânâya

bir yüzü ezelden esen rüzgâra

Evet

kalbin boyutları üç değil

Derinliği var

ki içine evren sığar

Yüksekliği var

ki arşa değer

Genişliği var

ki bütün insan soyları

aynı titreşimde buluşur

Kalp

bir geçit kapısıdır

Dışarıdan bakınca

kan pompalayan bir et

içeriden bakınca

boyutlar arası bir eşik

Orada zaman çözülür

orada dün ve yarın

aynı anda nefes alır

Kalp

meçhul adrestir

Çünkü adresi kendine doğrudur

içe doğru katlanır

katlandıkça açılır

Sırlar kapısının anahtarı

demirden değildir

bilgiden değildir

egodan hiç değildir

Anahtar

arınmış bir bilinçtir

teslim olmuş bir nefes

yanarak hafiflemiş bir benliktir

Kalbin merkezinde

bir nokta vardır

O nokta

ne ışık ne karanlık

ne ses ne sessizlik

Ama hepsinin kaynağı

Oraya varan

bu dünyadan çıkışın

ölüm olmadığını anlar

Çıkış

yükselmek değil

derinleşmektir

Kaçmak değil

öz’e inmektir

Kalp

kimsenin bilmediği meçhul adrestir

Oraya giren

kendi gölgesini görür

kendi putunu yıkar

kendi zincirini çözer

Ve bir an gelir

boyutlar erir

Beden burada kalır

bilinç genişler

zaman susar

Kapı açılır

Anahtar dönmüştür

Ve kişi anlar

Çıkış

başka bir yere değil

hakikatin ta