Kirklar

KIRKLAR MECLİSİNE NİYAZ

Ne sözüm söz olur burada

Ne benliğim yer bulur bu dergâhta

Kırk kapıdan geçmeden

Bir nefes bile alınmaz bu meydanda

Edep bir elbisedir ki

Giyinmeyene görünmez hakikat

Susmak bir ilimdir burada

Konuşan değil, yanan anlatır

Bir kandil yanar ortada

Ne yağı bellidir ne fitili

Her biri bir sır saklar

Kırklar, bir olur o dirili

Post yoktur, makam yoktur

Hepsi hizmette eşittir

Bir lokma, bir hırka değil sadece

Bir hiçliktir onları yücelten izzettir

Eğil başını ey gönül

Bu kapıdan doğrular bile sürünerek geçer

Adın silinmeden levhadan

Hak sana kendi adını seçer

Bir cem olur gece vakti

Zaman durur, nefes susar

Bir bakarsın sen de yoksun

Sadece O kalır… O taşar

Kırklar meclisi derler buna

Ama kırk değildir hakikatte

Bir olanın kırka bölünüşüdür

Sonra yine bir oluşu hikmette

Ey gönül, varma benlikle

Bu kapı benliği yakar

Kırklara karışmak istersen

Önce kendinden çıkar…