Pare

Pare pare yandım senin için gül güzeli,

her parçam ayrı bir hasretle savruldu sana.

Kül oldum sandılar,

oysa ben her külde yeniden seni aradım.

Adını her anışımda

kalbim bir ateş kuyusuna döndü,

söndürmedim…

çünkü o yangın senin izindi bende.

Pare pare yandım senin için gül güzeli,

ne gecem kaldı ne gündüzüm,

zaman bile utandı bana uğramaya,

çünkü ben senden başka hiçbir vakitte yaşamadım.

Bir bakışın vardı,

bin ömre bedel,

bir susuşun vardı

bin kıyameti saklayan.

Ben sana düşmedim sadece,

ben sende dağıldım…

her zerrem seni söyledi,

her sessizliğim sana aktı.

Gül yüzün bir sır gibi saklandı içimde,

ne anlatsam eksik kaldı,

ne sussam tamam oldu.

Çünkü sen…

söze sığmayan bir yangınsın.

Pare pare yandım senin için gül güzeli,

ama şikâyet değil bu,

bu bir şükürdür…

çünkü seni sevmek

yanmaktan daha güzeldir.

Eğer bir gün küllerimden doğarsam,

bil ki yine sana yanarım,

yine sana yürürüm

ateşlerden korkmadan.

Ve eğer bu aşk bir son bulursa,

bil ki o son bile sensin…

çünkü ben baştan sona

hep sen oldum.