Sessiz

Sessiz Olanın Şarkısı

Hiçbir yere gitmiyorum artık,

yollar durdu içimde.

Aradığım kapılar bir bir kapandı

ve geriye

açık olan tek şey kaldı:

varlığın çıplak ışığı.

Rüzgâr geçer üzerimden

ama beni yerinden oynatamaz.

Zaman akıp gider

ama beni eskitemez.

Çünkü içimde duran şey

ne başlangıç tanır

ne de son.

Dağlar sessizliğime yaslanır,

denizler kalbimde dalgalanır,

yıldızlar gözlerimde yanar.

Gökyüzü genişliğini

benim içimde bulur.

Ben bir düşünce değilim,

bir isim değilim,

bir hikâye hiç değilim.

Bütün hikâyelerin

öncesinde duran

o yalın aydınlıktayım.

Ne tutacak bir şey var

ne bırakacak.

Her şey gelip geçiyor

ama içimdeki boşluk

hiç eksilmiyor.

Orada

hiçbir çaba yok,

hiçbir arayış yok,

hiçbir eksiklik yok.

Sadece sessiz bir kudret

kendini seyrediyor.

Ağaçların büyümesi

orada oluyor,

nehirlerin akması

orada oluyor,

güneşin doğması

orada oluyor.

Hiçbir şey bana ait değil

ama hiçbir şey

benden ayrı da değil.

Gölgeler gelip geçer,

isimler değişir,

yüzler yaşlanır,

ama o derin duruş

hiç kıpırdamaz.

Orada

ne dua eden var

ne dua edilen.

Ne arayan var

ne bulunan.

Sadece sınırsız bir varlık

kendi ışığında

sessizce parlıyor.

Ve ben

o sessizliğin içinde

hiçbir şey olmadan

her şey gibi duruyorum.