Tekrar

Tekrar geleceğim dünyaya

yine bir başkası olarak

bir başka isimle çağrılacağım

başka bir yüzle bakacağım hayata

ama içimde değişmeyen bir şey olacak

zamana değmeyen, silinmeyen bir iz

sen onu tanıyacaksın

çünkü o, sana akan sevgimiz

kalabalıklar içinde geçeceğim yanından

belki fark etmeyeceksin ilk bakışta

ama bir an duraksayacaksın

kalbin diyecek ki: “burada bir şey var…”

ben seni yine seveceğim

hiç bilmediğim bir geçmişten taşarak

ellerine dokunmadan bile

ruhuna değecek bir sıcaklıkla

ve sen…

beni yüzümden tanımayacaksın

sesimden, ismimden, halimden değil

beni sadece sevgimden bileceksin

çünkü sevgi

zamanın silemediği tek hatıradır

bedenler değişir

ama o iz kalır

belki bir bakışta buluşacağız

belki bir susuşta anlayacağız

belki de hiç konuşmadan

aynı hakikatte yan yana olacağız

ve o an

ne geçmiş kalacak ne gelecek

sadece o tanıdık his

“sen…” diyecek içindeki ses

“ben seni biliyorum”

ve ben gülümseyeceğim

çünkü biliyorum…

hangi bedende olursam olayım

sen beni yine

sevgimden tanıyacaksın…