Vefa

Vefa, dert göstergesidir

Çünkü gerçek bağlılık kolaylıkta belli olmaz

Sıkıntıda, kayıp ve yoklukta ortaya çıkar

Vefa, elini tutan değil

Yalnız kaldığında seni terk etmeyen o sessiz güçtür

Dert geldiğinde yanındaysa

İşte o vefadır, görünen değil, kalpte hissedilen

Her vefa bir sınavdır aslında

Ne kadar dayanabileceğini ölçer

Ne kadar sabredeceğini sınar

Ve insan, vefayı fark ettiğinde

Dertlerin de değerini anlar

Dert göstergesidir vefa

Çünkü dert olmadan sadakat bilinmez

Sıkıntı olmadan bağlılık anlaşılmaz

Gülüşler kolaydır, sevinçler yüzeyseldir

Ama dertte kalan, gerçek dost, gerçek sevgi

Vefa bir ışık gibidir karanlıkta

Ama o ışığı yakmak için önce

Kalbin yanması gerekir

Özveri gerekir, kırılmak gerekir

Vefayı bilen bilir ki

En sessiz suskunlukta bile

Bir varlık vardır yanında

O, seni bırakmayan, seni taşıyan

Sana dertleriyle öğretendir

Ve zaman gelir

Vefa sabırla yoğrulur

Dertlerin içinde güçlenir

Kırık umutları onarır

Ve insanın içindeki en derin yerlerde

Bir sükûnet bırakır

Vefa, görünmez bir köprü

Geçmiş ile gelecek arasında

Acıyla yoğrulur, sevgide parlar

Ve sonunda insan anlar

Dertlerin bile bir armağan olduğunu