Icimde

İçimde bir ova var

Rüzgâr esmiyor

Ama otlar fısıldıyor

Duyuyor musun o ince titreşimi

Kulakla değil

Kalple işitilen

Sakın hoyrat adımlarla girme oraya

Orası bağırarak açılan bir kapı değil

Bir nefes kadar narin

Bu beden

Taştan bir ev değil

İçinde yankı taşıyan bir mabet

Duvarlarına çarpar sesler

Eğer sertsen

Kırılırsın

Ama sen

Ey görünmeyen öz

Yumuşakça yaklaş

Çünkü bu et ve kemik

Asıl sahibini bekleyen bir enstrüman

Parmaklarını koy nabzıma

Ritim zaten hazır

Kanım davul

Nefesim ney

Bir dokun

Ve başlasın içimdeki şenlik

Zihin karşıma geçsin

Sorularıyla

Korkularıyla

Hesaplarıyla

Beden karşıma geçsin

Ağırlığıyla

Arzularıyla

Yorgunluğuyla

Sen ortada dur

Bir çocuk gibi

Bir bilge gibi

Bir ateş gibi

Oyna

Düşünceler dağılsın

Kaslar gevşesin

Sınırlar erisin

Ben susayım

Sen konuş

Ben durayım

Sen ak

İçimdeki sessizlik

Bir mezar değil

Bir sahne olsun

Ve sen

Ey ruh

Bu dar kabuğun içinde

Kendini gizleme artık

Meydan senin

Çal müziğini

Varsın dünya anlamasın

Yeter ki içimdeki varlık

Senin ezginle

Yeniden can bulsun.