Isik

Işık Bende Bir Pınar

Işık bende bir pınar

Sessizce kaynayan

Toprağın derinliğinden

Göğe doğru yürüyen

Ne bir meşale gibi yakıyor

Ne bir şimşek gibi çakıyor

İnce ince akıyor içimde

Bir sır gibi çoğalıyor

Karanlık sandığım yerlerde

Ansızın su bulur gibi

Bir aydınlık doğuyor

Meğer ışık

Gökte değil yalnızca

Kalbin en gizli yerinde kaynarmış

Ben aradım onu uzaklarda

Dağların başında

Yıldızların ardında

Oysa bir pınar gibi

İçimde bekliyormuş

Bir damla düştü gönlüme

Bir damla daha

Derken bütün varlığım

O pınarın sesi oldu

Şimdi yürüdüğüm her yerde

İnce bir ışık akıyor

Bir bakışta

Bir sözde

Bir nefeste

Ve anlıyorum

Işık bende bir pınar

Taşmak istiyor

Suyu sevgidir

Yolu gönüller

Kim içerse

Kendi karanlığından

Bir parça aydınlanır.