Ne

Ne sevginden geçerim

Ne kahrından ey Rabbim

Gönlüm çiçek çiçek açtı

Bu sevdanın baharında

Bir yanım ateşten bir bahçe

Bir yanım gözyaşıyla sulanan toprak

Ama ikisi de sana açılıyor

Ne lütfunu ayırırım senden

Ne imtihanını

Çünkü bildim

Sevdanın yolu

Bazen gül kokar

Bazen dikenle konuşur

Ey kalpleri evirip çeviren

Ben senin rüzgârında savrulan bir yaprak gibiyim

Bazen huzur indirirsin

Göğsüm genişler

Dünya bir bahar olur

Bazen de bir hasret dokunur kalbime

Gece uzar

Sessizlik ağırlaşır

Ama bilirim

O gece de senin

O sabah da

Ne sevginden geçerim

Ne kahrından

Çünkü ikisi de

Aynı kapının iki eşiği

Biri okşar kalbimi

Biri terbiye eder

Biri güldürür

Biri yakar

Ama ikisi de

Beni sana yaklaştırır

Ey Rabbim

Sen dokununca

Taş bile çiçek açar

Ben ki bir avuç toprak

Bir damla nefes

Senin sevdanla

Bahara döndüm

Gönlüm çiçek çiçek açtı

Bu sevdanın rüzgârında

Her yaprağında adın yazılı

Her kokusunda sen varsın

Ve ben

Ne sevginden geçerim

Ne kahrından

Çünkü ben

Senin aşkının

Perişan bir yolcusuyum.