Vazgecmedi

Vazgeçemedi, vazgeçemedi gerçek senden

Ne uzaklaştı zaman ne sustu sesin

İçimde bir ateş var, sönmez, tükenmez

Seninle var olan, seninle büyüyen

Vazgeçemedi gözlerim, aradı her gölgeyi

Vazgeçemedi kalbim, seni her an yeniden buldu

Ne unuttum ne aldırdım zamana

Çünkü gerçek, senden başkasında yok

Vazgeçemedi dudaklar, adını fısıldadı

Vazgeçemedi eller, boşlukta seni tuttu

Her yanım senle dolu, her nefes seninle ağır

Gerçek sende, başka yerde yalan

Vazgeçemedi ruhum, seni ararken eridi

Vazgeçemedi aklım, seninle her hesap çözüldü

Ve anladım ki, en keskin acı bile

Senden vazgeçememekmiş, en gerçek duyguymuş

Geceler boyu seni düşündüm, yıldızlara sordum

Rüzgârla konuşup adını getirdim dile

Ama her cevap, her yankı

Sadece sen oldun, sadece senin gölgen

Ve her gölge bana senden bahsetti

Vazgeçemedi zaman, dakikalar durdu senin uğruna

Vazgeçemedi mekan, her yer seninle yankılandı

Ve ben, her adımda seni gördüm

Kimi zaman düşte, kimi zaman uyanıkken

Her şeyin içinden geçen bir ışık gibi sen vardın

Ve işte o an fark ettim:

Senden kaçmak boşuna, senden saklanmak boşuna

Gerçek, gözümde, kalbimde, ciğerimde

Hepsiyle senden ibaretmiş

Vazgeçemedi dünya bile

Ne fırtına, ne sessizlik, ne karanlık

Seni senden alacak hiçbir şey yok

Çünkü gerçek senden, en dipten en yukarıya

Her zerrede, her nefeste, her seste

Senden başkası yok

Ve artık biliyorum:

Vazgeçememek bir zayıflık değil

Bir teslimiyet, bir uyanış, bir hakikat

Sen vardın, sen varsın, ve senden ötesi

Sadece boşluk, sessizlik, hiçlik…

Vazgeçemediğim tek şey, senin varlığın

Vazgeçemediğim tek gerçek, senden doğan aşk

Ve ben, her an her nefeste

Sana dönüyorum, sana varıyorum

Çünkü senden başka her şey yalan,

Ve gerçek senden…